วันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

กลอนคึดถึง

กลอนคิดถึง กลอนคิดถึงแฟน กลอนคิดถึงเพื่อน

กี่บาทจ๊ะ


กลางวันโทรฟรี
กลางคืนนาทีละบาท
คิดถึงใจเเทบขาด
โทรกี่บาทช่วยบอกที 



คิดถึง


คิดถึงใครคนหนึ่งคิดถึงมาก
จึงขอฝากคิดถึงไปในลมหนาว
และความรักความห่วงใยไปกับดาว
บอกวัาเราคิดถึงเขาสุดหัวใจ
ยามจะนอนก็คิดถึงถึงหัวเช้า
ยามกินข้าวก็คิดถึงจึงอิ่มหนำ
ยามว่างๆยิ่งคิดถึงเฝ้าจดจำ
สุดจะช้ำเพราะทำได้แค่เฝ้ารอ



คิดถึงจัง‏


ฉันไม่รู้ว่าเราจะอยู่ใกล้กันได้อีกนานแค่ไหน
เพราะความห่างไกลเข้ามาแทนที่
ฉันรู้ว่าเธอเจ็บปวดทุกวินาที
แม้ยังคงมีฉันยืนอยู่เคียงข้างเธอตรงนี้..ยังปวดใจ

ระยะห่างไม่สำคัญหรอกนะเธอ
ฉันไม่ได้เพ้อเจ้อเพราะคิดว่าเธอยังห่วงหา
จริงๆแล้วเธอคิดเหมือนฉันอยู่ใช่ไหมแก้วตา
แล้วฉันจะบอกเธอว่า "คิดถึงจังคนดี  "

เธอวิเศษสุดเหนือกว่าใครๆ
ที่เข้าใจความรู้สึกของฉันมากขนาดนี้
แม้เราต้องเจ็บปวดกันมากเท่าไหร่
แต่ก็ไม่เท่าความรู้สึกของใจที่มี
เพราะทุกวินาทีฉันจะรักเธอเท่าทุกลมหายใจ

อย่าเป็นห่วงฉันเลยนะคนดี
เพราะฉันยังรู้สึกดีที่มีเธออยู่เคียงใกล้
ยังรักและคิดถึงเธอเสมอแม้ยามห่างไกล
อยากให้เธอรู้ไว้ว่า "ฉันยังรักเธอ "


ขอขอบคุณ กลอนคิดถึง จาก : http://www.facebook.com/Natacha.Sirichodrittiyakorn


แทนใจ


ไม่มีวันไหนที่ใจฉันไม่รู้สึก
ที่จะนึกถึงเธอเสมอ
แม้ยามหลับฝันก็ยังละเมอ
ทุกค่ำคืนพร่ำเพ้อถึงเธอทุกวัน

ฉันรู้ดีว่าใจยังคงเหน็บหนาว
ยังปวดร้าวที่ความเหงาเข้ามาชิดใกล้
ทุกช่วงเวลาฉันรู้ว่าเราปวดใจ
เพราะคิดถึงคนอื่นคนไกลทุกวันคืน

อยากให้เธอคิดว่าเราอยู่ใกล้กันเพียงแค่นี้...
เพราะทุกวินาทีของฉันนั้นมีความหมาย
จะขออยู่เคียงข้างเธอไม่เสื่อมคลาย
มิกลายรักเป็นอื่นให้ทุกข์ระทม

ฉันยังคงยืนอยู่ ณ ตรงนี้
แบบที่ว่าเธอจะมีฉันอยู่เสมอ
ยิ้มรับกับวันข้างหน้าไปพร้อมๆกันนะเธอ
เพราะฉันอยากให้เธอคิดเอาไว้เสมอ
ว่ามีฉันยืนอยู่เคียงข้างเธอวันนี้ พรุ่งนี้และตลอดไป


ขอขอบคุณ กลอนคิดถึง จาก : https://www.facebook.com/Natacha.Sirichodrittiyakorn


เรือนหอรัก


เจ้าคงลืม  เรือนหอรัก  พักพิงกาย
เคยชิดใกล้  เฝ้าชื่นชม  ดวงดารา
มาวันนี้  เหลือเพียงฉัน  ฝันเหว่ว้า
ชมดารา  ทุกค่ำคืน  ยืนเดียวดาย
อุ่นไอรัก  ปักดวงจิต  คิดถึงเจ้า
คืนเดือนเศร้า  ไร้แม้เงา  เฝ้าห่วงหา
คิดถึงเธอ  ทุกค่ำคืน  ยืนเหว่ว้า
ใต้จันทรา  สุดจะเหงา  เราคิดถึง



ขอขอบคุณ กลอนคิดถึง โดยคุณ สำรวย ชูคง



          ดาวคงหนาว  เปล่าเปลี่ยว  เกี่ยวกลีบเมฆ
จันทร์วิเวก  ทอแสง  แปลงเป็นสาย
พอฟ้าสาง  แสงจาง  ออกกระจาย
อาทิตย์กาย  ผงาดฟ้า  ว่าเป็นไท
          หมู่วิหก  นกกา  ออกหาคู่
บินไปสู่   เสรี   ที่ใฝ่หา
แล้วมนุษย์  ปุถุชน  คนธรรมดา
ใยไม่หา  คู่คิด  เป็นมิตรเมือง
                             


ขอขอบคุณ กลอนคิดถึง โดยคุณ ธุลีใจ


เมื่อไหร่...จะได้เจอ


      มองท้องฟ้าในค่ำคืนนี้
ช่างเงียบเหงาจังเลยคนดี...เธอว่าไหม
ดวงดาวนับล้าน...ฉันดูมันอยู่ไกลๆ
เธอเห็นดาวเหมือนฉันไหมตอบฉันที
     สายลมหนาวพัดมาทำลายความอบอุ่น
กลิ่นละมุนของความรักยังคงอยู่ในใจนี้
เธอคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่าคนดี
ในยามราตรีที่อ้างว้างอย่างนี้...ฉันคิดถึงเธอ
     หันหลังไปเจอกรอบรูปของเรา
รู้สึกได้ถึงความเศร้าและเดียวดายอยู่เสมอ
เมื่อไหร่นะ...เราสองคนจะกลับมาพบเจอ
กลับมามีกันและกันเสมอเหมือนที่ผ่านมา



กวีเถื่อนบทกลอนเศร้า


กวีเถื่อนบทกลอนนี้พี่ขอฝาก  ลายเซ็นจากบทกลอนเศร้าที่คิดถึง
แต่งจากจิตคิดจากใจให้ฝังตรึง  ยังคิดถึงคนดีมิรู้คลาย



วันที่ไม่มีแม่


หอบกายาสังขารซมซานซุก
เศษความสุขดูเป็นสิ่งสุดคว้าสอย
สิ้นบุญแม่ผู้หว้งตั้งตาคอย
ลูกบุญน้อยจะบากหน้าไปหาใคร

คำสัญญาให้ไว้ได้แค่ฝัน
ไม่มีวันหวนคืนกลับมาใหม่
ไม่มีแม่เป็นขวัญกำลังใจ
บ้านหลังใหม่ทำได้ก็เท่านั้น

ลูกสี่คนแม่ทนเลี้ยงจนเติบกล้า
แต่เวลาจะทดแทนช่างแสนสั้น
แต่ละคนห่างแม่แต่ละวัน
พอจะหันกลับมาหาก็ช้าไป

ลูกหญิงชายร้อยใจแทนบายศรี
ทำความดีส่งแม่สู่ภพใหม่
แทนคำว่า คิดถึง สุดอาลัย
จากดวงใจของลูกที่ผูกพัน



ใจครวญหา


คิดถึงเจ้า  เฝ้าห่วงหวง  เธอทุกวัน

คำรำพัน  ฉันฝันใฝ่  ใจครวญหา

อยากเคียงข้าง  ค้างในใจ  เจ้าทุกครา

คืนเหว่ว้า  คว้าตัวเจ้า  เฝ้าเคลียคลอ

                           


ขอขอบคุณ กลอนคิดถึง โดยคุณ สำรวย ชูคง


 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น